Page 60 - animals

Basic HTML Version

60
Το πολύ νερό, τις έπνιξε και έγιναν λίμνες, η μία δίπλα στην
άλλη.
Ο Τρύφωνας, μαζί με όλα τα ζώα που παρακολουθούσαν τη
μάχη, μόλις είδαν τι είχε συμβεί, βγήκαν από τα καταφύγια
που είχαν χωθεί και πήγαν κοντά στον Μαμούτη. Εκείνος,
αρκετά εξουθενωμένος από την υπερπροσπάθεια που είχε
κάνει, κάθισε, αναστέναξε βαριά και γύρισε το βλέμμα του
δεξιά κι αριστερά για να εντοπίσει τον Τρύφωνα. Μόλις τον
εντόπισε, κάρφωσε τα μάτια πάνω του και του είπε:
«Πιστεύω να κατάλαβες τι έγινε αυτή τη στιγμή εξαιτίας σου!
Κράτησε στο μυαλό σου αυτά που θα σου πω: Το παρελθόν
δε χρειάζεται να το ξεχάσεις ή να το συγχωρήσεις. Αυτό που
χρειάζεται είναι να το καταλάβεις…
Η θέση σου πλέον, από δω και πέρα, είναι να ζεις κοντά στις
λίμνες, να τις κάνεις παρέα και να δείξεις στις ίδιες και σε
όλους, ότι συνετίστηκες από τα γεγονότα του παρελθόντος
και του παρόντος. Επίσης, θα συνεχίσετε μαζί με τον
Μύρμη αυτό που ξεκινήσατε, να σκαλίζετε στο χώμα και να
ψάχνετε για απολιθώματα των προγόνων μας, έτσι ώστε
να δημιουργήσετε ένα μουσείο και να εκθέσετε όλο αυτό
το υλικό, το οποίο θα μείνει για τις επόμενες γενιές. Ίσως
κάποτε, να βρουν και τα δικά μας οστά, κάποια μακρινά
εγγόνια του Μύρμη και να μας φέρουν στη δημοσιότητα.