Page 55 - animals

Basic HTML Version

55
Ο Μύρμης που συλλέγει τα οστά, για να δημιουργήσουμε μουσείο,
κατατρομάζει την ώρα της μεταφοράς των ευρημάτων, από τις
φλόγες σας. Για να μεταφέρει τον Αριστείδη τον Αραχνούλη που
βρήκαμε στο ρετσίνι ενός πεύκου, ο οποίος είχε γίνει κεχριμπάρι,
δεινοπάθησε για να μην καεί το απολίθωμά του…»
«Βρε μπαγαμπόντη, τον διέκοψαν οι Δράκαινες, σ’ ακούμε τόση ώρα
να μιλάς και να λες για τα ανδραγαθήματά σου, προσπαθώντας να
μας πείσεις ότι έχεις αποκτήσει περιβαλλοντική συνείδηση. Όταν
εσύ παλιότερα, την εποχή της άνοιξης, έβγαινες από τη φωλιά
σου με ύφος καρδιοκατακτητή, έκοβες τις μπλε καμπανούλες,
τα κυκλάμινα και τα άλλα αγριολούλουδα, που έφτιαχναν ένα
πολύχρωμο χαλί και πήγαινες να τα προσφέρεις στην Βασιλίτσα, την
όμορφη αυτή πριγκίπισσα, τι να πούμε εμείς;»
«Αμ, το άλλο!», συνέχισαν οι Δράκαινες, «όταν κατάλαβες ότι η
πριγκίπισσα δεν ήθελε εσένα, αλλά τον Σμόλικα, το βασιλόπουλο
που είχε μητέρα την βασίλισσα, την Πίνδο, τότε τους καταράστηκες
όλους να μεταμορφωθούν σε βουνά, τα οποία να βρίσκονται
εδώ δίπλα σου για να τους βλέπεις και να χαίρεσαι για το πώς
κατάντησαν. Η κακή ψυχή, οι κακοί τρόποι και ο εγωισμός σου, δεν
σ’ άφηναν να δεις τις καταστροφές που έκανες τόσα χρόνια».
Ο Τρύφωνας, σκύβοντας το κεφάλι του λυπημένος και
μετανιωμένος, είπε, «ξέρετε ότι, οι σκέψεις μου γι’ αυτά τα θέματα,
με κάνουν να υποφέρω περισσότερο από τα γεγονότα».