Page 27 - animals

Basic HTML Version

27
Δεν πρόλαβε να τελειώσει τη σκέψη και να’ σου πάλι οι
Δράκαινες, τον εντόπισαν κρυμμένο δίπλα από έναν οφιόλιθο,
και πετώντας από τα ρουθούνιαα τους, «υγρό πυρ», του έκαψαν
την πλάτη. Όταν πετούσαν την φωτιά, όλο το κορμί τους
λαμπίριζε από φλόγα. Το κάψιμο ήταν τόσο ισχυρό, που το σώμα
του καημένου Τρύφωνα «κάπνιζε».
Την ώρα που προσπαθούσε να ξεφύγει, του κόπηκε ένα δάχτυλο
από μια κοφτερή πέτρα. Νευρίασε αρκετά και τότε συνέβηκε
κάτι που θα τον συνόδευε για πάντα. Ο χρωματισμός του
σώματος άλλαζε ανάλογα με το περιβάλλον και ανάλογα με τους
διάφορους ερεθισμούς του νευρικού συστήματος. Αυτό όμως δεν
το πρόσεξε μέσα στα νεύρα που είχε. Το μόνο που κατάλαβε,
ήταν ότι, το δάχτυλο που κόπηκε, αντικαταστάθηκε μέσα σε λίγη
ώρα. Μέσα στη δυστυχία του, πήρε και μια χαρά.