Page 26 - animals

Basic HTML Version

26
«Πληρώνεις τις παλιές αμαρτίες. Θυμάσαι πόσες ζημιές έκανες
στο οικοσύστημα;», του υπενθύμιζε με σκληρό ύφος, ο Μύρμης.
Νευρίαζε ο Τρύφωνας όταν άκουγε τον σοφό Μύρμη να
του μιλά μ΄αυτό τον τρόπο και ήταν τόσο εγωιστής που δεν
ήθελε να παραδεχτεί ορισμένα πράγματα που είχε κάνει και
στραβομουτσούνιαζε.
«Τα νεύρα σου δεν θα σου κάνουν καλό, του έλεγε ο Μύρμης,
είσαι και ένας εγωίσταρος!!!, και ξέρεις, ο εγωισμός είναι το
δηλητήριο της φιλίας. Μέσα απ’ αυτές τις συζητήσεις θα μάθεις
πολλά».
Όταν του το έλεγε αυτό ο Μύρμης, ηρεμούσε και πίστευε ότι
κάποια μέρα και ο Τρύφωνας θα γινόταν σοφός. Δεν ήθελε να
τον χάσει από φίλο, γι’ αυτό έκανε προσπάθειες να βελτιωθεί.
Άρχισε να καταλαβαίνει με τον «γλυκό» αλλά και σκληρό
ταυτόχρονα τρόπο που του μιλούσε, ότι η φιλία βελτιώνει την
ευτυχία και μετριάζει τη δυστυχία, διπλασιάζει τη χαρά και
κόβει τον πόνο στα δυο.